Soli Deo

Ś. p. Justyna Świniarska (16.10.1988 - 26.08.2011)
 

ś. p. Justyna Świanirska


Ś. p. Justyna Świniarska (Biografia) przez większość lat życia, swoim talentem muzycznym – śpiewem i grą na instrumentach ubogacała Eucharystie, piesze pielgrzymki, spotkania młodzieży oraz osób niepełnosprawnych.

Podczas 401 Pieszej Pielgrzymki Sieradzkiej na Jasną Górę, Bóg wezwał Ją do siebie, aby doprowadzić Ją do Tronu swojej Matki w Niebie.

„Kiedy w ramionach Twej miłości pozostanę na zawsze” – słowa te przyświecały życiu ś. p. Justynki, która komponując pieśń „Idzie powoli” nadała im głębszy sens pokazując, że swoim życiem jesteśmy w stanie zapracować na wieczną miłość.

Była pełna życia, entuzjazmu i nadziei na lepsze jutro. Kochała życie, ale przede wszystkim kochała Boga. Swym szczerym uśmiechem, dobrym słowem, gestem i pomocną dłonią potrafiła zjednać do siebie każdą osobę, chociaż starała się nie przywiązywać do siebie ludzi, aby ich przypadkiem nie ranić. Wielu darzyło Ją sympatią, o czym świadczyły łzy w dniu pogrzebu oraz w tygodniu kiedy przygotowywała Nas do swojego odejścia. Gdy się urodziła – płakała, a wszyscy wokół się cieszyli, gdy odchodziła do domu Ojca – my płakaliśmy, a Ona uśmiechała się, bo była pojednana z Bogiem.

Starajmy się żyć jak Justynka, pomagajmy innym nie licząc na nic w zamian, a dostąpimy wiecznej radości, gdyż „łaska i miłosierdzie dla jego wybranych”.

Bogu niech będą dzięki za dar życia Justynki, za to, że choć tak krótko, lecz dane nam było spotkać Ją w swoim życiu. Dla nas tak naprawdę nigdy nie umrze, pozostanie w naszych sercach, gdyż umrzeć nie są w stanie Ci, którzy są kochani.

 

„A sprawiedliwy, choćby umarł przedwcześnie, znajdzie odpoczynek” (Mdr 4 , 7)

Wieczny odpoczynek w ramionach Twej Miłości racz Jej dać Panie!

 


Ostatnia pieśń Justynki na pożegnanie.. a właściwie na "do zobaczenia".. w Niebie